نگران من

راستشو بخواید واسه ساخت این وبلاگ دودل بودم و نا امید.............میدونید هر کی تو این دنیاعشقی داره حتی شاید به کفشش اما اصلا میدونید دوست دارم با حاتون دردو دل کنم وشما رو محرم رازم ....دوست دارم اونی که 2ساله کامله واسش گریه میکنم ودنبالشم شاید با این وب پیدا کنم اوه خدای من یعنی میشه می شه نگران من این وب و بخونه اولش فقط تو دله خودم پنهون بود اما انقد دیوونه شدم به بعضی از دوستام که گفتم بعضی ها خندیدن بعضی هام تایید کردن و با من گریه کردن و گفتن بالاخره دنیا شما رو به طور شگفت اوری به هم میرسونه نمیدونم نمیدونم حتی نمیدونم از کجا باید شروع کنم..........................یادش بخیر خیلی سعی کردم یادم ببرمش اما اصلا نشد حتی رفتم سوریه از حضرت زینب.رفتم مشهد از امام رضا خواستم یا پیداش کنم یا از یادم ببرم نشد نشد................تو زندگی خیلی چیزاست که ادم بهش نمیرسه....

بچه ها خواهش میکنم اگر اینا رو میخونید نظر بدید کمکم کنید اینا همه زندگی منه....